NG Gemeente Rietfontein-Suid

Ons Gee Om

Reformasie 500 - Op Die Drumpel van die Groot Hergeboorte

Die Renaissance

Met die eerste tree op ons reis terug na ons gereformeerde verlede bevind ons ons op die drumpel van die wêreld van die Renaissance. Dit beteken hergeboorte, en is gebruik om die herlewing van die waardes van die klassieke Griekse en Romeinse beskawings aan te dui.

Die groot hergeboorte het aan die begin van die 15e eeu in Italië begin en gedurende die 15e en 16e eeue oor die grootste deel van Wes-Europa versprei.

Dit het plaasgevind in 'n wêreld waarin die mensdom twee groot bedreigings beleef het – die pes wat ook bekend gestaan het as die Swart dood en die Turke. Beide het teen die middel van die 14e eeu op die toneel verskyn.

Builepes het Europa teen ongeveer 1347 getref en binne drie jaar 'n derde van Wes-Europa se bevolking uitgewis. In 1354 het die Moslem-Turke 'n wesenlike bedreiging geword toe hulle Gallipoli ingeneem het en hulle opmars na Europa begin het. Hierdie bedreiginge het die mensdom na 'n nuwe era laat smag.

Die Renaissance het die kerk ook direk geraak en sou die teelaarde word van die reformasie. Volgens oorlewering is die kerk op die drumpel van die Renaissance gekenmerk deur nalatigheid, gebrekkige opleiding, pligversaking en losse sedes onder die geestelikes. Hierdie toestand is deur die meeste lidmate as vanselfsprekend aanvaar.

Wat sake vererger het, is die hoë mate van amptelike goedkeuring wat hierdie wanpraktyke geniet het. Machiavelli, 'n bekende politieke kommentator uit die 15e eeu, skryf byvoorbeeld dat korrupsie al meer toeneem hoe nader jy aan Rome beweeg het. In 1510, sewe jaar voor sy openbare protes, lees ons dat Luther ook diep geskok was na 'n besoek aan Rome.

Die donker omstandighede in Europa op die drumpel van die Renaissance het nie net die samelewing nie, maar ook die kerk voorberei op ’n nuwe era wat sou aanbreek.

Geskryf deur Prof Johan van der Merwe (Kerkgeskiedenis-professor aan die Universiteit van Pretoria vir e-Kerkbode).

Reformasie 500 - Terug na die toekoms!

Die 500 jarige herdenking van die Reformasie

Op 31 Oktober 2017 vind die vyfhonderdjarige herdenking van die Reformasie plaas. Volgens oorlewering het Martin Luther op 31 Oktober 1517 sy 95 stellinge teen die kerkdeur van Wittenberg vasgespyker.

Alhoewel dit 'n uitnodiging tot gesprek was, word dit allerweë beskou as die begin van 'n reeks gebeure wat op 'n breuk met die Katolieke Kerk uitgeloop het en wat bekend sou word as die Reformasie.

Die Woord alleen, genade alleen, geloof alleen en Christus alleen was die boustene van die Reformasie wat deur die eeue die pilare van die gereformeerde godsdiens sou word.

Dit is ook waar die teologiese wortels van die NG Kerk te vind is. Via Johannes Calvyn en later ons Neder¬landse voorvaders het die gereformeerde godsdiens in 1652 saam met Jan van Riebeeck in die Kaap geland. Die koms van die Franse Hugenote in 1688 het die invloed van die Reformasie aan die suidpunt van Afrika verder versterk.

Wat maak hierdie gebeure vandag relevant en belangrik? Die slagspreuk "Terug na die toekoms!" help ons verstaan. Dit beteken dat ons verstaan van die hede en ons visie vir die toekoms bepaal word deur ons verlede. Wie nie rekening hou met die verlede nie sal moeilik sin vind in die hede en nog moeiliker koers hou in die toekoms.

Daarom nooi ek jou saam op 'n reis, 'n reis wat ons gaan terugneem in ons gereformeerde verlede. As reisgenote gaan ons belangrike rolspelers in die reformasie opsoek en met hulle in gesprek tree, gaan ons by belangrike plekke en vergaderings aandoen en gaan ons die ontstaan van belangrike leerstellings oordink.

In 2017 gaan ons saam voortreis deur die hede op pad na 31 Oktober en saam soek na die sin en betekenis van gereformeerd-wees in die 21ste eeu.

Geskryf deur Prof Johan van der Merwe (Kerkgeskiedenis-professor aan die Universiteit van Pretoria vir e-Kerkbode).